Marsanne, 4 juli 2010
Thailand , Surat Thani 31°

Laatste berichtje

Jeej! We hebben gewonnen! Van Brazilie! Wat een spannende wedstrijd, ik wou dat ik het thuis gezien had! Wat zullen jullie genoten hebben.
Ik had ook geen slechte avond hoor, ik was zelfs niet als enige oranje Maar de sfeer was een beetje dood, de Thai hadden ook duidelijk de voorkeur voor Brazilie.

Laat ik bij het begin beginnen. Na een paar relaxde daagjes voelde ik me alweer beter. Na een afscheids etentje met m'n vrienden was het tijd om te gaan. M'n vriend Lung, een bouwvakker, was zo aardig om me naar de ferry te brengen in z'n lunchpauze. Na een heerlijk ritje op de motorbike was het tijd om dag te zeggen. Lung kon er niet over op houden dat hij de loterij gaat winnen en volgende zomer naar Nederland komt..Tja..
Ik moest nog een uurtje wachten, maar dat was zo voorbij, aangezien ik ingesprek raakte met een of andere taxi-driver.Ik moest maar snel terugkomen naar Koh Samui, want ik ben hartstikke welkom om met hem en zijn familie te wonen. (Komt ie nu mee, na twee maanden!) En waarom niet vandaag, moest ik echt al vertrekken?.. Ja zeg, ik hou wel van een beetje impulsief reizen, maar eerlijk gezegd kon ik niet wachten om Koh Samui te verlaten. Dus ik dankte hem vriendelijk.
De ferry bracht me naar het vasteland, en vervolgens bracht een bus ons naar Surat Thani. De volgende dag kwam ik opeens op marktje terecht waar ik de enige buitenlander was. Ik vond er m'n geliefde coconut pudding, maar toen was ik toch echt vol. Erg jammer, al die anananassen zagen er geweldig uit! Dat was weer een leuke verrasing. Toen was het weer tijd om verder te gaan. Ik had bedacht om naar een homestay te gaan op een eiland dichtbij Krabi. Leek me wel interessant. Dus ik kocht een ticket voor de bus naar Krabi. Deze bus wachtte vervolgens nog een uur met vertrekken, en de reis was ook nog een uur langer dan ze zeiden. We kwamen niet eens zo laat aan in Krabi, 3 uur, maar op de een of andere manier waren de goedkope taxi's al gestopt met werken. Toen kostte het opeens wel heel veel om bij de pier te komen (6oo B motorbike taxi, tegen de 50 B van de goedkope pick-ups) Ik had echter niet veel zin om nog een nacht in een of ander stom stadje te blijven, dat zou zonde zijn van m'n korte tijd hier in Thailand. En het feit dat het zo hard regende hielp ook al niet. Dus na een goede kom noodlesoup en een kijkje in m'n Lonely Planet, besloot ik om verder te reizen naar Trang, een stadje wat zuidelijker. De busreis was 2 uur lang (nadat de bus er 40 minuten over deed om te vertrekken) Ik sliep een beetje, en toen ik wakker werd kreeg ik een briefje van de Thai naast me. Welkom in Trang enz. Hartstikke lief. Hij is een leraar in Thai. Hij bracht me naar m'n hostel. Het is zo makkelijk om mensen te vertrouwen hier.Ik bedankte hem hartelijk, geweldige man.
Ik had de goede keuze gemaakt om naar Trang te gaan. Toen ik ergens wat gegeten had, ben ik wat rond gaan lopen, en voor ik het wist zat ik achterop een motorbike bij een meisje naar de foodmarket. (I looove foodmarkets) Ze vertelde me dat ze morgen een dag vrij had, en dat ze het leuk zou vinden om Trang te laten zien. Nou geweldig, morgen 11.00 uur.
Toen kwam ik een TEFL-teacher tegen uit Nigeria, Tony. Hij wist wel een plek om voetbal te kijken, de dag erna. Top! Ik was al bang dat ik alleen zou zijn..
M'n orginele plan was om naar de Trang eilanden te gaan, en om alleen te overnachten in Trang.. Maar dit was ook leuk.
M'n hostel was vreselijk maar goedkoop. Kussens zo hard als steen, en een constant concert van vogels, katten, honden, gekko's, ganzen, eenden en een haan die behoorlijk in de war was.
De volgende dag, na genoten te hebben van de locale koffie, ging ik op pad om het Thaise meisje Nok te ontmoeten. Ze kwam uiteindelijk... na 40 minuten. (We zijn in Thailand)
Ik sprong achterop haar motorbike en ze liet me een paar parken en een grot zien. En ondertussen pakten we wat prachtige stukjes platteland mee. Rijstvelden, rubberplantages, koeien, ik vond het helemaal geweldig. We hebben ook Nok's huis opgezocht. Haar ouders zijn boeren. Ze konden geen Engels, maar ze wisten wel heel goed dat Brazilie Nederland zou gaan verslaan die avond.. (ja, ja) De grot was ook erg interessant, met kleine boeddhistische altaartjes en vleermuizen vliegend om onze oren.
Toen begon het behoorlijk te regenen. Nok heeft me naar huis gebracht en we hebben wat gegeten. Het was hartstikke lief van haar om dit te doen. Ik heb een dutje gedaan, want 's avonds zou er voetbal zijn!
Tony bracht me naar een pub met een paar andere buitenlanders. Het werden er echter steeds meer toen het later werd, en er kwam zelfs een Nederlander binnen. Gewedlig. En hij had nog een oranje t-shirt aan ook! Na de wedstrijd regelrecht naar huis, terug naar bed. Ik voelde me nog steeds niet helemaal 100 procent. De volgende dag zou ik met Tony op pad gaan. Hij wist een prachtige waterval, maar hij moest 's morgens lesgeven. Helemaal goed, kon ik m'n reis verder plannen in die tijd. De travelagencie vertelde me dat dit seizoen, het regenseizoen, niet echt geweldig is om te gaan snorkelen bij de eilanden. Ok, ik had intussen al een nieuw plan. Ik had al genoeg eiland gezien terwijl ik op Koh Samui zat, nu wilde ik weer eens de jungle in. Het wordt dus een National Park. Daarvoor moest ik terug naar Surat Thani, en de trein zou om half 6 vertrekken. Helemaal mooi.
Maar eerst, die waterval. Na een lange rit achterop bij Tony kwamen we bij een groot park. Het was druk, maar wij waren de enige buitenlanders. De waterval was prachtig, en heerlijk om te zwemmen. Alle Thai hielden echter al hun kleding aan, en ik bedacht dat ik dat ook maar zou moeten doen. Na nog een beetje gewandeld te hebben en na nog een scenic drive op de motorbike, was het weer tijd om terug naar Trang te gaan. Ik miste nog bijna de trein, maar ik zit nu toch echt in Surat Thani. Na een nachtje in nog een vreselijke hostel, neem ik nu even de tijd voor internet, maar zo neem ik een bus naar het national park Khao Sok. Ik denk dat dat het laatste word dat ik hier doe, want overmorgen vertrekt m'n vliegtuig alweer.
Jammer, ik heb het reizen wel weer te pakken. Ik vermaak me hier wel. Maar het is ook fijn om terug naar een plek te gaan waar mensen een helm dragen op de motorbike, waar dingen OP TIJD gebeuren en waar mensen uberhaupt komen opdagen. In deze cultuur streven mensen helemaal niet naar het maximum, waarom zou je? Ik dacht eerst dat het hier laid-back is, maar de mensen zijn eigenlijk gewoon lui. Een goede manier van leven misschien, op veel fronten beter dat het onze, maar als Westerling heb ik er wel soms moeite mee.
Ik wil echter zeker nog een keer terug komen naar Thailand. Er zijn nog zoveel mooie dingen en plekken te zien. Koh Samui hoeft echter niet meer voor mij, tenzij ik heel veel geld heb en mezelf in een mooi resort kan binnenwerken.

Dit was dan m'n laatste (lange) berichtje. Bedankt voor de reacties en ik hoop jullie allemaal snel te zien in Nederland! Ik kijk er naar uit!

Groetjes,
Marsan

Naar Marsanne in Thailand bellen kan nu wel heel goedkoop met HalloBuitenland.nl